کار تحت قانون مشخصی نبود تا آن که در اجرای قانون مالیاتهای مستقیم ۱۳۴۵ و با توجه به اصلاحیه ۱۳۴۷ قانون تجارت (شرکتهای سهامی خاص و عام) کانون حسابداران رسمی در سال ۱۳۵۱ تشکیل شد. به حسابداران رسمی حسابدار رسمی اجازه داده شد دفاتر و حسابهای مؤدیان مالیاتی را رسیدگی و اظهارنظر نمایند. بعد از انقلاب، کانون حسابداران رسمی عملاً در سال ۱۳۵۹ منحل شد. مؤسسات انتفاعی حسابداری بخش عمومی در سال ۱۳۶۷ با یکدیگر ادغام و سازمان حسابرسی (با کنترل دولتی) ایجاد گردید. با تصویب قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه‌ای حسابداران ذیصلاح در سال ۱۳۷۲، جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل شد و نظام حسابداری حرفه‌ای ایران منسجم گردید. [۱]

 

 استانداردهای حسابداری ایران

 

براساس بند ۴ تبصره ۲ قانون تشکیل سازمان حسابرسی و ماده ۶ قانون اساسنامه سازمان حسابرسی، وظیفه تدوین و تعمیم (گسترش) اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در ایران به سازمان حسابرسی محول شد. کمیته تدوین استانداردهای سازمان حسابرسی در سال ۱۳۷۱ تشکیل شد و درسال ۱۳۷۳ اولین پیش‌نویس بیانیه‌های رهنمود حسابرسی (استاندارد حسابرسی ایران) را منتشر نمود. سپس استانداردهای حسابداری شماره ۱ الی ۲۲ منتشر و اعمال آنها در صورتهای مالی شرکتها از سال ۱۳۸۰ اجباری شد. [۲]



موضوعات مرتبط: آموزشی

تاريخ : شنبه بیست و چهارم مهر ۱۳۸۹ | 10:48 | نویسنده : آرش آذریون |
.: Weblog Themes By Bia2skin :.