پروفسور جان کمنی و توماس کورتز دو پرفسوری بودن که سعی داشتن، برنامه نویسی رو واسه شاگرداشون آسونتر کنن. مشکلی که زبونهای برنامه نویسی اونموقع داشت این بود که یاد گرفتنشون بسیار سخت بود، زبونهای برنامه نویسی مثل فورترن که فقط افراد حرفه ای قادر به برنامه نویسی با اون بودن.

بنابراین این دو پروفسور شروع به نوشتن زبون برنامه نویسی خودشون با هدف آسونتر کردن برنامه نویسی در سال 1956 کردن، و بعد از مدتی اولین زبون برنامه نویسیشون رو به اسم “کد های آسان شده دورتموس” یا Darsimco نوشتن. و کمی بعدتر زبون ” کدهای آسانتر شده دورتموس” یا Dope رو نوشتن، ولی این دو برنامه هنوز هدف اونها رو مسجل نمی ساخت، تا اینکه سرانجام در سال 1963 زبان بیسیک یا Basic ( که مخفف کلمه All-Purpose Symbolic Instruction Code) رو نوشتن.

و بالاخره اولین برنامه زبان بیسیک در ساعت 4 بعداز ظهر روز 1 می 1964 اجرا شد. و این شروعی بود برای برنامه نویسی ساده.
کم کم بیسیک نه تنها بین دانشجویان، بلکه بین تمام برنامه نویسان مبتدی و حرفه ای هم محبوبیت یافت و شروع جدیدی شد برای دنیای کامپیوتر و برنامه نویسی.

بعد از مدتی بیل گیتس و پائول آلن (موسسین مایکروسافت) ، بیسیک رو واسه کامپیوترهای خانگی سازگار کردن و از آن زمان تا حالا از بیسیک برای آموزش برنامه نویس استفاده میشه.

میتونید تاریخچه کامل برنامه نویسی بیسیک رو در این صفحه ببینید.